begin aub van onderen te lezen, anders snap je geen bal van dit verhaal

 een half uur later baadden lisa en james in het bloed van de draak. dit volgens het gegeven, dat de kracht van een overwonnen tegenstander, via zijn bloed in je doorleeft. bij een mens is dit zo een klein beetje, dat het niet de moeite is om het over te nemen. maar   bij een machtige figuur als een draak, is het een belangrijk iets. je neemt daarmee iets van de mogelijkheid van de draak over, om eeuwen lang te kunnen leven. je krijgt dan nooit meer last van kwalen en ouderdom. wel kun je nog even makkelijk sterven in een gevecht.

 

ook kun je hiermee magie opwekken. die is bij iedereen aanwezig in zijn lichaam, maar bij de meesten is dit niet bruikbaar. drakenbloed is een van de weinige manieren om die kracht te wekken. het betekent overigens niet dat je meteen een lichtstraal uit je vingertoppen te laten vuren. dit vergt jaren van oefening. door de kracht die dan in je lichaam vrijkomt, bedanken de meesten, als ze al een draak weten te doden, voor het bloed. dit geeft je zo een grote macht en verantwoordelijkheid, dat je nooit meer dezelfde bent. maar james had die dingen nodig voor de uitvoer van zijn plannen, waar hij nog dezelfde nacht lisa deel van maakte.

waar james niet op gelet had, was dat de draak met zijn staart, tijdens james zijn aanval, een van de stalactieten had doorgebroken. zo was een gevangene vrij gekomen, die al een half jaar geleden in de grot was gejaagd door haar vader en de vader van haar toekomstige echtgenote. zelfs de draak leek te zijn vergeten dat ze bestond. ze had james gezien, maar niet herkend, en ze had medelijden gehad met de sterke, dappere maar kansloze man. ze had gezien waar hij de wapens verstopt had. op het moment dat de draak de dodelijke steek kreeg, vertrok ze uit haar schuilplaats en keek nog eenmaal naar de draak. ze zag de ten dode opgeschreven man voor de draak staan, en herkende ineens het gezicht. het dappere, vastbesloten gezicht had ze niet herkend, maar de man die het dorp uit gejaagd was, had een gezicht vol afgrijzen gehad. dit zag ze nu terug, en ze wist dat ze niet meer kon leven zonder hem. niet na hem te zien sterven. zolang de draak kon zien, waren zijn kaken onfeilbaar. ze rende naar de dichtbijzijndste wapenplaats en nam de beste boog en twee pijlen mee. de eerste pijl snorde vlak langs het hoofd. nu was alles vervlogen. als een oog gespaard bleef, kon de draak nog steeds zijn wraak laten voelen. de draak bleef james aankijken. geen van beiden durfde een stap te verzetten, of de ander de rug toe te keren. james stak zijn zwaard naar voren.......

op dat moment zoefde er een pijl recht door het hoofd van de draak heen. door beiden ogen. james rende weg van de plaats waar hij gestaan had. precies op die plaats ramde het hoofd van de dode draak de grond. james storte ook neer. lisa rende naar hem toe. hij ging weer staan, vrij wankel, en sloot haar in de armen. lisa fluisterde dat ze nooit gedacht had dat het zou lukken. ze dacht dat het onmogelijk was. james antwoordde eenvoudig 'een gewone pijl zou dit niet lukken. zelfs niet met magie. maar er is een toverkunst waaraan niets kan ontsnappen: pure liefde. die heeft mij op de been gehouden en heeft de draak gedood.'

het was de vorige avond te laat geworden om met voorbereiden te beginnen. james was vertrokken en de volgende avond terug gekomen.

 

hij begon met het voorbereiden van zijn list. hij gebruikte een opgewaardeerde versie van de val waarmee de noorse held siegfried zijn eerste draak, fafnir, had verslagen. deze draak was helaas wel iets sterker dan fafnir. dus moest de val ook iets sterker. james begon met het graven van een kuil, op de weg van de draak, maar niet op de weg waar hij zijn poten neerzette. ruim een half uur voor de draak terugkwam, camoefleerde james de kuil, zodat de draak er niet op zou letten. na 5 dagen graven en een 6e nacht voor het opzetten van het wapen,was de avond gekomen waarop james zijn kans zou wagen.

james was altijd op tijd vertrokken, om de draak niet tegen te komen. hij had zijn vijand alleen op afbeeldingen gezien! niet geheel zonder vrees kroop hij in de kuil, en ging naast zijn wapen staan, het touw vast in de hand. toen de draak de volgende nacht naar buiten kwam, trok hij aan het touw, en de speren schoten omhoog, en het mes sneed de kwetsbare buikwand open! de draak was overduidelijk dodelijk getroffen. maar james moest daar weg!

 de draak stampvoette van woede en pijn. hij leefde nog! james nam de ontsnappingstunnel, maar die kwam slechts 30 m verder op uit. maar hij kon onmogelijk in de kuil blijven zitten. de draak bewoog opzij, om zijn belager uit te roeien. james vluchtte door de gang, en kwam recht voor de draak zijn ogen boven. aan de rand van de rots had james meer wapens verborgen, maar die waren nu onbereikbaar. hij had alleen zijn zwaard, en dat was machteloos tegen de draak zijn machtige kaken.

 

 (er wordt ook wordt er nog een 'werktekening' van het wapen dat james gebruikte vanuit de kuil, zodat ik daar in het verhaal niet te veel over hoef uit te wijden)

(even voor de duidelijkheid: een duistere draak is mannelijk, een gewone draak vrouwelijk)

james was niet zo stom om al dan niet gewapend,   recht in de bek en klauwen van deze draak te lopen. hij kon enkel winnen met een list.  

na die dag was james gebroken. maar hij zindde op wraak.tegen de vader van lisa kon hij niets beginnen zonder leger, maar dat kreeg hij niet zomaar. hij moest eerst zelf een van de beste strijders van het rijk worden. hij was zelfs elvira kwijtgeraakt, maar zij had hem alles geleert wat ze zelf wist, en james had alles als een spons opgezogen. hij was nu 14 jaar oud, maar hij streed al beter dan de beste strijders van het fort. zelfs elvira, wiens famillie al eeuwenlang de beste strijdsters had bevat, kon niet altijd meer van james winnen. hoewel elvira beter vocht, wist james op een slimme manier zijn gebrek aan kracht en snelheid omzetten in een voordeel. maar het plan wat hij nu kreeg, op de ochtend na de dag dat alles mis ging, kreeg hij een plan waarbij hij de duistere ruiters, kon doden, de wereld van het kwaad verlossen, en tegelijk lisa wreken.

 

een halfjaar ging voorbij, en in die tijd trok james van meester naar meester, van stad naar stad, van wijzen naar tovenaars, om uiteindelijk, net voor zijn 15e verjaardag, weer terug te zijn in de omgeving waar hij was opgegroeid. hij wist nu niet alleen hoe een gevechtstactiek te gebruiken, maar hij kon hem ook uitvoeren. hij was klaar voor het eerste deel van zijn plan.

de James Black waar dit verhaal over gaat, is een jonge man, die leeft in het nieuwe lichte rijk. hij werd geboren als de zoon van een duistere ridder, Envore Black, die in het hart licht was. daardoor kreeg hij veel vijanden in het duistere rijk, terwijl hij eigenlijk in het lichte gebied leefde. hij had daar een machtig fort staan, dat bekend stond als the black's castle. dit was een onneembaar fort, maar Envore wist niet dat in het duistere rijk complotten tegen hem gesmeed werden. op een dag reed een groep in het zwart gekleede ruiters zijn poort door, doode alle inwonenden van het fort, staken alles in brand en vertrokken weer. nu staan alleen de muren van het fort nog recht en is het machtige geslacht van de blacks verdwenen.  

 

tenminste, dat dacht men. de jongste zoon van Envore, James, was samen met de beste strijdster van het fort, elvira, die iets ouder dan James was, aan het rijden naar een dorp in de buurt. dit lag buiten het gebied van de blacks. in dat dorp leefde een meisje. zij was de dochter van de leider daar, en was allang uitgehuwelijkt. maar ze was nog niet getrouwt met de andere jongen. de eerste keer dat james in het dorp kwam, was zij verliefd op hem geworden. james beantwoorde die liefde, maar hun ouders mochten er niet achter komen. voor james was dat makkelijk, want hij was vaak van huis weg om te leren over het gebied en de strijdkunst. voor lisa, het meisje, was het een stuk moeilijker om het verborgen te houden.......

 

de dag dat het fort afbrandde, bleek een van de zwaarste dagen van james zijn leven te worden. Lisa's vader had de liefde tussen de jongelingen ontdekt. james werd het dorp uitgejaagd, en lisa werd gestraft. geen enkele man zou haar nu nog willen hebben.  

de mensen op deze planeet leven nog als in de middeleeuwen. daar bedoel ik mee dat de rijken stenen huizen hebben, en de armen van hout of plaggen, maar daar bedoel ik ook mee dat elk land zijn belangrijkste stad als het middelpunt van de wereld zag, en het eigen land was die wereld. daarom hebben deze landen eigenlijk geen namen. dit zal uiteindelijk wel zo zijn, als de mensen gaan accepteren dat er nog ander land is dan het eigen, maar dat is nu nog niet het geval......

 

maar het land waarin dit verhaal speelt, is eigenlijk een klein continent. met meerdere landen. (bij een volgend bericht zal ik een kaart steken, maar die is nu nog niet afgewerkt)   lang geleden waren dat er 2. het duistere en het lichte rijk. die rijken waren elkaars tegenpolen, en gedwongen altijd strijd te leveren. ertussenin lag een zee. op die zee lagen 2 groepen eilanden. die eilanden waren nodig om het evenwicht te bewaren.

 

de ene groep bestaat uit de eilanden der elementen. hier is het grootste deel van de magie, maar ook van de wetenschap gevestigd. het zijn 4 eilanden: de rots met de toren der lucht, waterstad( dat op palen boven op de zeebodem was verrezen, en dus geen eiland was), het eiland van vuur, met zijn machtige smederijen, en het aarde eiland, met de grote mijnen en bossen. vroeger was er vanaf de eilanden een weelderige handel, maar het contact met het vasteland is langzaam verslapt na de dood van de laatste koningen en de verdwijning van de master.

 

de andere groep bestond uit het machtige drakenrijk, dat niet groot was, maar onder bevel stond van de dragon lord. hoewel niet alle draken naar hem luisterden, was zijn macht toch zo groot dat de mensen zijn minderen waren, terwijl die met 20 keer zo veel waren. dan lag er ook nog het eiland der wijzen, waar de master en de magiërs leefden. de master was de machtigste man in dit land, want hij leidde de koningen op.

 

helaas is er nu al duizenden jaren geen master meer. na 500 jaar oorlog waren de landen heel anders ingedeelt. in het duistere rijk ,dat veel grond verloor, stond een tiran op, een slechte tovenaar die de magie van het duister gebruikte om de rest van de wereld te veroveren..........




op het moment dat die tiran opstond, zagen beide rijken er heel anders uit. grote steden waren gesticht, het contact met de eilanden en de overkant was verbroken. er waren nu 2 lichte rijken, waarvan een aan de duistere kant lag, en eigenlijk bestond uit een aantal met elkaar communicerende stadstaten en hertogdommen, en de andere, dat nog steeds het oude lichte rijk was. in dit rijk leefde james, tot hij het land in trok